నిరీక్షణ

అవధి లేని శూన్యానికి

ఆవలి తీరాన ఉన్న

అరుదైన మన ఉదయం కోసం

మరుగయే మలి సంధ్య వెలుగులా

నిరీక్షిస్తుంటాను ప్రాణమా..!!

కాల గమనంలో కనుమరుగవక

తీరం తాకే కడలి అలలా

నీ నను చేరరావా..!! 

నా నీవు నేనుగా..

నీ నేను నీవుగా..

        మనసైన మమతానురాగాలు..

        మనవైన మధురక్షణాలు..

కాలం లిపిలో

కలల కళల వ్యాకరణంలో

   రాసిన

         ప్రణయ కావ్యాలుగా

        పరిణయ ఇతిహాసాలుగా

జగతి సంగతిలో నిలచి పోవాలి మనం

శాశ్వత సత్యమై..

హృదయ స్పందన-అనురాగాలాపన

అక్షరాల నీడలో

హాయిగా నిదరోయేను
 
మృదు భావనల అనురాగాలాపన,

అనురాగం నేనుగా..

ఆలాపన నీవుగ..

మాటల మాటులో

మౌనంగా మరుగయేను

మోహన రాగాన హృదయ స్పందన,

హృదయం నేనుగా.. 

నా స్పందన నీవుగా..

కలువ రేకులంటి

కనురెప్పల చాటున 

కుమిలిపోయే కలల 

కన్నీటి వెచ్చందనం

నీ మనసులోని 

మమతల చూపులకు

కనబడలేదా?!

బాంధవ్యాల అనురాగాల నీడలో

పెరిగే బాధ్యతలను

తరగని తెగని ప్రయముగా తలిస్తే,

బంధం..

ఊపిరి బరువును సైతం మోయలేనంతగా

బడలిపోతుంది.

ఆ బలహీన బాంధవ్యాల సాంగత్యంలో

సాగే ప్రతి అడుగూ

నైరాశ్యపు నిశీధిలో

తడబడే తగవుల 

చెరగని అడుగుల గురుతుగా నిలచిపోతుంది.

నీ నవ్వు

నా మనసును తాకిన ప్రతిసారి 

ఊపిరి చేసే అల్లరి

అలుపు లేని కడలి అలల 

కవ్వింతలా మురిపిస్తోంది.

నా గుండె చప్పుడులో

నీ నవ్వు సవ్వడి కలసిపోయి 

జీవితం ఆనంద రాగాన 

సరాగాల సరిగమలు ఆలపిస్తోంది.

జీవితం లోని 

అనుపమానమైన ఆనందం విలువ 

మనసుకు తెలియాలంటే,

అప్పుడప్పుడూ మనకు

బాధ తాలూకూ

నులివెచ్చని కన్నీటి పలకరింపు కూడా ఆవశ్యమే

నొప్పికీ బాధకీ

నడుమ నలిగే మనసుకు

మర్యాద, సంస్కారం

ఉంటుందా?? ఉండదా?!

ప్రేమ

ఆశ- నిరాశల ఉచ్ఛ్వాశ-నిశ్వాసల నడుమ

ప్రాణం ఊగిసలాడేలా చేసింది..

ఊపిరి కుడా బలవంతంగా తీసుకునేంత

బలహీనం చేసింది..

కన్నీళ్ళలో ఓదార్పు వెతుక్కునేంత

నిస్సహాయురాల్ని చేసింది..

అందరూ ఉన్నా ఒంటరిననే బాధను అలవాటు చేసింది..